Tonight i'm getting over you.

Nouhouu, school is killing meeee :)
Heb amper tijd om iets leuks te doen op de computer buiten taken maken en al die blabla. Maar goed. Nou het is weer weekend geweest en wat is er dan leuker dan naar een feestje gaan en de dag erna weer om 6uur opstaan om een wedstrijdje te rijden?
NIETS DUS!

Dat had ik dus aan de hand, op zich was het best wel een gezellige avond met mijn vrienden en vriedinnen. Maar het was niet speciaal. Geen leuke jongens ontmoet, maar wel gezien. Voor de rest was het geen goede avond! Nuja hoe zou dat toch ook komen? Misschien omdat ik te veel eisen heb?

Wel eisen mag je toch stellen? Je moet toch niet onderdoen? Ik vind dat een jongen mooie schoenen moet dragen, niet van die all stars met gaten in of weet ik veel wat. Goed soms vind ik het wel leuk staan, maar niet bij mijn toekomstig vriendje! Hij moet ook mooie en verzorgde handen hebben, anders heeft hij al snel afgedaan voor mij! 
Iedereen heeft zo toch wel dingen waar je op let als je een jongen ziet? Wel bij mij zijn dat zijn handen en schoenen!

Eisen zijn er om te stellen, toch? 

All that I am.

Goh, de hele week bijna geen tijd gehad om op de pc te zitten! De eerste week hogeschool is een succes dus...
Al zo enorm veel taken dat we gekregen hebben. Ik zie het al niet meer zitten.

Ik had zelfs geen tijd om te gaan paardrijden! Echt vreselijk. Ik heb een eigen paardje en rij er wedstrijd mee. We waren vandaag gegaan. Nou het was dus echt geen succes. Meneer had er geen zin in. 

Toen kreeg ik ook nog idiote commentaar van mensen in de tribune dus toen ben ik ook even mijn zegje gaan doen. Als ze iets te zeggen hebben moeten ze dat maar recht in mijn gezicht doen. Met achterbaksheid wil ik niet te maken krijgen.

Nou goed, ik zal nog eens beginnen over jongens. Ik heb hulp nodig. Ik praat wel veel met een bepaalde jongen, we zullen hem X noemen. Hij is heel aardig en ik ken hem best wel al een paar jaar. We praten veel op facebook en sturen elkaar ook af en toe. Vandaag begon hij erover dat we nog eens moesten afspreken?! Wat moet ik doen?

Ik mis mijn ex-vriendje nog steeds eigenlijk. We zullen hem Y noemen voor het makkelijker te maken.

Zou ik met X afspreken? Want ik denk als Y terug zou komen en zeggen dat het hem spijt en dit en dat.. Dat ik hem wel zou terugwillen. Ik mis hem enorm en ik zeg altijd dat ik dat niet zou doen, maar waarschijnlijk gaat mijn hart te zwak zijn en niet luisteren naar mijn verstand..

HELP! 

My life.

Mijn vakantie is pas voorbij. In het begin was alles helemaal fantatstisch. Geweldig. Ik had een vriendje, was heel erg gelukkig. We waren ongeveer een half jaar samen, waarvan vier maanden 'officieel'. Ik vond het heerlijk! Het was mijn allereerste 'echte' vriendje. Hij woonde wel wat ver, maar dit was helemaal geen probleem vertelde hij. Ik ben 19, hij was 21. Hij woont een half uur van bij me vandaan. Het was wel een stukje rijden, maar ik had het er voor over. Hij ook, nuja in het begin toch. 


Opeens in Augustus helemaal uit het niets, stuurde hij bijna niets meer, liet niets meer van zich horen. Ik dacht wel dat er iets aan de hand was, maar ik wist nog niet wat. 
Op een woensdag ben ik met hem naar een ruitertornooi gegaan. (we rijden allebei paard) hij moest daar helpen. Hij heeft toen bijna de hele dag niets tegen me gezegd, ik kreeg zelfs geen kus meer. 
-- dit was al geen goed voorteken.

Goed, op het einde van de dag, zei ik dat ik wou praten. Wat er aan de hand was en hoe het nu zat tussen ons.
Hij vertelde dat hij het niet meer kon, zo ver rijden ivm zijn werk enz - oke hij moest veel werken maar hij heeft het toch een half jaar gedaan? hoezo ging het nu dan niet meer? - de tranen stonden in mijn ogen maar uiteindelijk zei hij dat hij het nog wou proberen. We namen afscheid en ik ging naar huis.

Dolblij als ik was, ging ik op familiebezoek. Totdat ik een uur later een sms kreeg dat het toch beter gedaan kon zijn. Hij wou wel vrienden blijven...
Ik had zin om te zeggen dat  hij dat vrienden blijven in zijn reet kon steken, hij had ten slotte mijn hart gebroken.
Maargoed, dat deed ik dus niet, zoals de softie die ik ben.
En nu zijn we een maand en een dag verder heb ik niks meer van hem gehoord. Buiten nog een sms om zich te verontschuldigen.. Nuja ben ik vet mee..

Niet te geloven dat ik de week ervoor tegen mijn vriendin nog aan het vertellen was, hoe verliefd ik wel niet was.

Je eerste vriendje vergeten is enorm moeilijk.